दशैँको उल्लासभन्दा देशको चिन्ता

धनगढी । नेपालमा प्रत्येक वर्ष दशैँ आएको बेला घर–घरमा खुसी छाउँछ। परिवारसँगै भेटघाट गर्ने, नयाँ लुगा किन्ने, मिष्ठान्न खाने, टिका–जमारो लगाउने परम्परा हाम्रो संस्कृतिको अभिन्न हिस्सा हो। तर यस वर्षको दशैँ सामान्यभन्दा फरक छ। देशभर नागरिकको मनमा उत्साहभन्दा बढी चिन्ता, पीडा र असन्तोष छाएको छ।

हालै भएको जेनजी विद्रोहले जनतामा नयाँ चेतना जगाएको छ। धेरै सहिदहरूले बलिदान दिए, तर उनीहरूको सपना अझै पूरा भएको छैन। सहिदहरूले चाहेको न्यायपूर्ण समाज, समान अवसर, सुशासन र भ्रष्टाचारमुक्त राज्य अझै टाढा  रहेको देखिन्छ। यसैले यो दशैँमा नागरिकहरू उत्सवको रंगीन झिलिमिलीभन्दा बढी सहिदहरूको सम्झनामा डुबिरहेका छन्।

जनताले गरेको बलिदान र त्यागलाई राज्यले इमान्दारीपूर्वक सम्बोधन गर्न सकेको छैन। बरु उल्टै भ्रष्टाचार, दलाल प्रवृत्ति र साम्राज्यवादी स्वार्थमा फस्दा देश अझै अध्यारो तर्फ धकेलिएको अनुभूति भइरहेको छ। सहिदका सपना बिर्सेर, जनताको आवाज दबाएर, दलगत स्वार्थलाई मात्र केन्द्रमा राख्ने प्रवृत्तिले जनतामा निराशा फैलाएको छ।

आज दशैँको बेला घरघरमा मखमली र सयपत्रीका माला फुलिरहेका छन्। तर त्यही फूलहरूले जनताका आँखामा आँसु झारिरहेका छन्—किनभने जेनजी विद्रोहमा ढलेका युवाहरू, सहिद बनेका सपनाहरू, र अधुरो न्यायप्रतिको आशा अझै जीवित छ। यो पीडाले दशैँलाई उत्सवभन्दा बढी प्रतिरोध र चिन्ताको प्रतीक बनाइदिएको छ।

यसै बेला, देशवासीलाई एउटा ठूलो जिम्मेवारी पनि आएको छ। संस्कृतिको नाममा हामी एकजुट हुन्छौँ, परिवार र समाजलाई जोड्छौँ। यही एकता भ्रष्टाचार, दलाल तत्त्व र साम्राज्यवादविरुद्ध प्रयोग गर्न सके मात्र देशलाई साँच्चिकै निकास दिन सकिन्छ। पर्वको उत्साहलाई मात्र नभई, सचेत नागरिकको हैसियतमा यो दशैँ हामीले परिवर्तनको संकल्पसहित मनाउनुपर्छ।

प्रिय देशवासी, दशैँले हामीलाई शक्ति र आस्था दिन्छ। यही आस्थाले हामीलाई सहिदका सपना पूरा गर्ने बाटोमा अघि बढ्न प्रेरित गर्नुपर्छ। पर्वको समयमा जतिसुकै रमाइलो गरे पनि, देश डुबिरहेको बेला चुप लागेर बस्नु हाम्रो जिम्मेवारी होइन।

यस वर्षको दशैँमा हर्षसँगै पीडा मिसिएको छ। सहिदका बलिदान, जनताको विद्रोह, र न्यायको अपूर्ण आकांक्षाले यो पर्वलाई गहिरो अर्थ दिएको छ। अबको मार्ग स्पष्ट छ—संस्कृतिमा जसरी एक भएका छौँ, त्यस्तै एकताबद्ध भएर भ्रष्टाचार, दलाल प्रवृत्ति र विदेशी हस्तक्षेपविरुद्ध लड्नु पर्छ। यही नै सहिदप्रतिको  श्रद्धाञ्जली र देशलाई निकास दिने बाटो हो।